• Over Mij

  • Het werk dat ik nu doe, past in alle opzichten bij mij

    Ik ben ervan overtuigd dat iedere hoogopgeleide met een chronische ziekte of een lichamelijke beperking leuk en uitdagend werk kan doen dat bij zijn of haar mogelijkheden aansluit. Zo heb ik dat zelf mogen ervaren en dat ervaar ik nog steeds zo. Hoe ik mijn pad heb bewandeld, is hieronder te lezen.

  • Ik ben geboren met een visuele handicap

    Dat komt aan het licht als ik drie ben en mijn moeder haar bedenkingen krijgt als ik op 10 cm afstand van de tv ga zitten. Er zijn nog geen leuke hippe brillen voor kinderen, dus ik krijg model jampot aangemeten. Ik moet er rekening mee houden dat mijn ogen nog verder achteruit zullen gaan. Er is een reële kans dat ik tijdens mijn pubertijd volledig blind zal worden. 

  • Mijn ogen gaan tot mijn 19e elk jaar achteruit

    Op mijn 10e krijg ik mijn eerste paar harde contactlenzen. Dat is wennen. Ik kruip ontelbare keren op de grond om op de tast een contactlens terug te vinden. De ene keer met meer succes dan de andere keer. Ik zwem graag. Aan mijn droom om te leren duiken met flessen komt abrupt een einde. Mijn oogarts vertelt dat ik ook aangeboren staar heb, dat er zwakke plekken op mijn netvlies zitten, dat ik moeilijk diepte kan zien en dat mijn ogen zeer lichtgevoelig zijn. Iedere vorm van druk op mijn ogen vergroot de kans op loslatend netvlies.

  • Zeven jaar geleden staat mijn wereld opnieuw op zijn kop vanwege een chronische ziekte 

    Vlak na de geboorte van mijn dochter, neemt mijn zicht in korte tijd snel af. Ik meld mij bij de opticien. Met lood in mijn schoenen ga ik een dag later naar het ziekenhuis. De diagnose is de
    auto-immuun ziekte Sarcoïdose in meerdere organen. Ik zie nog maar 30 procent en zonder medicatie zal ik snel nog meer zicht verliezen. Zo kom ik van de één op de andere dag thuis te zitten.

  • Ik vind het oneerlijk dat ik als werkende moeder weer in de steek wordt gelaten door mijn lichaam

    Ik pieker tot diep in de nacht: over de zorg voor mijn baby, of ik werkloos zal worden, hoe ik dan mijn hypotheek moet betalen en of ik ooit nog ander werk zal vinden. Want welke werkgever zit er op iemand met een arbeidsbeperking te wachten? Ik zit mezelf en mijn omgeving behoorlijk in de weg. 

  • Het vergt lef om nee te durven zeggen tegen een aangeboden functie

    Mijn zicht herstelt zich naar de oorspronkelijke 70 procent. Maar langdurig achter een beeldscherm werken, lukt niet meer. Mijn toenmalige werkgever biedt mij een functie aan in de postkamer met behoud van salaris. Het is wellicht goed bedoeld, maar ik voel me onbegrepen en vooral overbodig. Ik weiger de baan want ik voel dat ik niet gelukkig zal worden van die functie. Ik wil wat anders.
    Maar wat? Daar heb ik begeleiding bij nodig en ik vraag om een outplacement traject.

  • Blij met mijn nieuwe beroep als loopbaanadviseur en trainer

    Ik word erkend Noloc loopbaanadviseur. Het werk is mij op het lijf geschreven, maar wanneer ik werkloos word, worstel ik opnieuw met mijn visuele handicap en mijn chronische ziekte. Hoe kan ik een potentiële werkgever ooit duidelijk maken dat ik goed ben in mijn vak? Dat ik een harde werker ben? En dat ik mij niet constant ziek zal melden? Oude angsten en twijfels maken zich weer meester van mij. 

  • Toch even van het pad geraakt

    Tegen beter weten in ga ik aan de slag in mijn oude vakgebied. Binnen een paar maanden raak ik volledig uit balans. Ik loop qua energie helemaal leeg. Als ik thuiskom, ben ik uitgeput en prikkelbaar. Als ik na een korte vakantie terugkeer op het werk zeg ik mijn baan op.

  • Weer als loopbaanadviseur en trainer aan de slag

    Via een tip uit mijn netwerk vind ik werk. Als de opdracht stopt prijst mijn leidinggevende mij voor mijn flexibiliteit en professionele houding. Tegelijkertijd geeft zij aan dat zij niet ziet wie ik echt ben. Deze woorden raken mij. Ik broed op haar opmerking. Als ik op het pad kom van een trainer die andere trainers helpt om hun eigen en unieke traniningsaanbod te ontwikkelen, vallen er kwartjes. Ik leen het geld en start met de opleiding.

  • Mijn unieke aanbod voor hogeropgeleiden met een lichamelijke beperking of chronische ziekte

    Tijdens de opleiding heb ik mijn talenten nog meer omarmd. Zodoende heb ik een trainingsprogramma ontwikkeld waarin de deelnemers stappen zetten op weg naar hun doel:
    het vinden van werk dat in alle opzichten bij hen past. De deelnemers groeien tijdens het traject in hun zelfvertrouwen en komen tot het inzicht dat zij trots op zichzelf mogen zijn en gaan dat ook voelen en uitstralen. En zo is de naam PAUW ontstaan.

  • Wil jij ook een plezierige, aangepaste en uitdagende werkplek?

    Ik heb ervaren hoe het voelt om aan de zijlijn van de maatschappij te staan. En misschien nog wel het belangrijkste: ik weet hoe ik weer het heft in eigen handen moest nemen om het tij te keren. Dat gun ik iedereen. Je kunt meer over mijn aanbod lezen als je op het kopje ‘mijn aanbod’ klikt.

    Natascha Rijkhoff

     

WP-Backgrounds by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann